Tuesday, 3 July 2012
Kως: 5000 ευρώ πρόστιμο για κάθε σφραγίδα του ψευδοκράτους
03 Ιουλίου 2012, 11:21 EEST
SigmaLive
Σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της υπό τον πηχυαίο τίτλο: «5 χιλιάδες ευρώ για κάθε σφραγίδα», η Τ/Κη εφημερίδα Χαμπερνταρ γράφει ότι η ελληνική Αστυνομία απαγόρευσε την είσοδο στο νησί της Κω σε μια τουρκική οικογένεια, η οποία πραγματοποιούσε μονοήμερες διακοπές με τουρκικό πλοίο, το οποίο απέπλευσε από την Αλικαρνασσό, γιατί στα διαβατήρια τους υπήρχε η σφραγίδα του ψευδοκράτους.Η αστυνομία του νησιού Αστυνομία τους ανέφερε ότι δεν υπάρχει καμιά χώρα με την ονομασία «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» και ότι εισήλθαν στην Κύπρο από παράνομο λιμάνι.
Αφού τους κατασχέθηκαν τα διαβατήρια, ανακρίθηκαν και κρατήθηκαν στο πλοίο για 8 ώρες, μέχρι την αναχώρησή του για την Αλικαρνασσό.
Σύμφωνα πάντοτε με την εφημερίδα, η ελληνική Αστυνομία επέβαλε στο τουρκικό σκάφος πρόστιμο 5 χιλιάδες ευρώ για κάθε μία από τις 6 σφραγίδες του ψευδοκράτους που είχε η οικογένεια στα διαβατήρια της.
Monday, 2 July 2012
Πληθαίνουν οι ενδείξεις για το μποζόνιο Χιγκς
Αναλύσεις στις ΗΠΑ «δείχνουν» την ύπαρξή του ενώ αναμένονται ανακοινώσεις την Τετάρτη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: πριν 33'
Απεικόνιση σύγκρουσης σωματιδίων στον LHC κατά την οποία εμφανίζεται το μποζόνιο Higgs (Credit:CERN )
Μπατάβια, Ιλινόι
Την ώρα οι οι φήμες οργιάζουν για τις ανακοινώσεις στις οποίες θα προχωρήσουν την Τετάρτη οι ερευνητές του CERN, νέες, ισχυρότερες ενδείξεις για την ύπαρξη του περιβόητου μποζόνιου Χιγκς παρουσιάστηκαν στις ΗΠΑ.
Πιθανότητα 999 τοις χιλίοις
Η ανάλυση ενός ωκεανού δεδομένων που συγκεντρώθηκαν στο εργαστήριο Fermilab στο Ίλινοϊ δείχνει ότι η πιθανότητα να υπάρχει όντως το μποζόνιο Χιγκς φτάνει το 999 τοις χιλίοις.
«Τα δεδομένα μας προσφέρουν ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη του μποζόνιου Χιγκς, προκειμένου όμως να αναγνωριστεί επίσημα η ανακάλυψη απαιτούνται τα αποτελέσματα των πειραμάτων στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων [του CERN] στην Ευρώπη» δήλωσε εκπρόσωπος του πειράματος CDF στo Fermilab.
Τα τελευταία αποτελέσματα των ερευνών στον LHC θα ανακοινωθούν από ερευνητές του CERN στο Διεθνές Συνέδριο Φυσικής Υψηλών Ενεργειών που ξεκινά την Τετάρτη στη Μελβούρνη. Φήμες που οργιάζουν στο Διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες θέλουν τους ερευνητές σίγουρους για την ύπαρξη του φευγαλέου σωματιδίου.
Δεδομένα που είχε ανακοινώσει το CERN τον περασμένο Δεκέμβριο έδειχναν ότι το επίπεδο βεβαιότητας για την ύπαρξη του Χιγκς περιοριζόταν στα 2 σίγμα (τυπική απόκλιση 2), συγκριτικά με τα 5 σίγμα που απαιτούνται συνήθως προκειμένου να αναγνωριστεί επίσημα μια ανακάλυψη στο χώρο της Φυσικής. Όταν η στατιστική βεβαιότητα φτάνει τα 5 σίγμα, η πιθανότητα να είναι εσφαλμένο το τελικό συμπέρασμα είναι μία στο εκατομμύριο.
Η τελευταία ανάλυση στα δεδομένα του επιταχυντή Tevatron στο Fermilab προσφέρουν αξιοπιστία 2,9 σίγμα, κάτι που σημαίνει ότι η πιθανότητα λάθους είναι περίπου μία στις χίλιες.
Ο Tevatron δεν μπορεί να προσφέρει περισσότερα στοιχεία, αφού έκλεισε πέρυσι οριστικά έπειτα από 11 χρόνια αναζήτησης του Χιγκς. Η ανακοίνωση της Δευτέρας βασίστηκε στην τελική ανάλυση των δεδομένων που συγκέντρωσε το γιγάντιο μηχάνημα.
Χωρίς διασταύρωση αποτελεσμάτων
Οι ερευνητικές ομάδες του Fermilab και του CERN εργάστηκαν χωρίς να γνωρίζουν η μία τα αποτελέσματα της άλλης, προκειμένου να διασφαλίσουν την αξιοπιστία και την αντικειμενικότητα των πειραμάτων.
Το θετικό είναι ότι τα δεδομένα των δύο επιταχυντών συμφωνούν ότι η μάζα του Χιγκς πρέπει να είναι από 115 έως 135 GeV (γιγαηλεκτρονιοβόλτ).
Όποια κι αν είναι η μάζα του σωματιδίου, η ανακάλυψε θα έκλεινε το τελευταίο μεγάλο κενό στο λεγόμενο Καθιερωμένο Μοντέλο, το σύνολο των εξισώσεων που περιγράφει τη συμπεριφορά των στοιχειωδών σωματιδίων: στην αρχική του μορφή, το Μοντέλο αδυνατούσε να εξηγήσει γιατί η ύλη έχει μάζα.
Σε μια προσπάθεια να καλύψει το μεγάλο αυτό κενό, ο Βρετανός φυσικός Πίτερ Χιγκςπρότεινε πριν από 45 χρόνια την ύπαρξη ενός πεδίου, του πεδίου Χιγκς, το οποίο λύνει το πρόβλημα: όσο μεγαλύτερη «αντίσταση» συναντά ένα σωματίδιο καθώς περνά μέσα από το πεδίο, τόσο μεγαλύτερη είναι η μάζα του.
Ωρα της κρίσης για το Καθιερωμένο Μοντέλο
Το μποζόνιο του Χιγκς είναι βασικό εξάρτημα αυτού του μηχανισμού, επομένως η ανακάλυψή του θα επιβεβαίωνε ότι το πεδίο του Χιγκς είναι όντως αυτό που δίνει στην ύλη τη μάζα της.
Για το Καθιερωμένο Μοντέλο και τον πρωτοπόρο κύριο Χιγκς, η ώρα της κρίσης φαίνεται ότι πλησιάζει.
Νεότερα την Τετάρτη...
Sunday, 1 July 2012
1 July 2012 Last updated at 10:53 ET
William Hague: 'Powerful case' for EU referendum
William Hague: "There's too much interference, too much bureaucracy, too many decisions made at the European level"
Continue reading the main story
Related Stories
There may be a "very powerful" case for an EU referendum if member states agree a closer union, says William Hague.
The foreign secretary said the time to decide would come when it was clear how Europe would develop after the eurozone crisis.
Earlier, David Cameron said he would consider a referendum on the UK's EU relationship, when the time was right.
Nigel Farage MEP, leader of UKIP, described Mr Cameron's position as a "vague promise".
Shadow chief secretary to the Treasury Rachel Reeves refused to rule out the possibility of her party holding a referendum once the future shape of Europe became clearer, but she said Mr Cameron's position on Europe was "a shambles".
Mr Hague said the prime minister would set out his position on a referendum in more detail in the autumn.
'Better relationship'
In an article in the Sunday Telegraph, Mr Cameron said he was prepared to consider a referendum but an immediate in/out referendum was not what most wanted.
Speaking on BBC One's Andrew Marr Show, the foreign secretary backed the prime minister.
"What the prime minister is saying is that the time to decide on a referendum or in a general election on our relationship with Europe is when we know how Europe is going to develop over the coming months and years to the eurozone crisis," he said.
But, Mr Hague added, the government wanted the opportunity to negotiate a "better relationship" between the UK and Brussels, which would include the return of some powers, before asking the British people to vote.
On EU moves towards a closer union - which is expected as countries try to deal with the eurozone crisis - he said: "If it changes in that way, and once we know whether we can get a better relationship with Europe, then that is the time to make the case for a referendum or, if there is a clear division between the parties, to decide in a general election.
"That is the time, not now."
Continue reading the main story
'No terror'Analysis
Adam FlemingBBC News Political Correspondent
Two things are required for a referendum: a question and a date. David Cameron has given us neither.
But he is clear that there should not be a public vote on whether Britain leaves the EU while the dust is still settling on the eurozone crisis.
Downing Street say he is keeping his options open for one in the future, although that is unlikely to happen before the 2015 general election.
Like his recent speech on the future of welfare, David Cameron is speaking as Tory leader to a Tory audience.
The Liberal Democrats are scathing, saying that this is the wrong debate at the wrong time.
The opposition claim that the prime minister is being pushed around by his Eurosceptic backbenchers but it has been rumoured for several months that Labour has been mulling over their own pledge for some form of EU referendum.
However vague, it looks as if David Cameron has beaten them to it.
Many Conservative MPs want the government to make a legal commitment to hold a vote on the UK's relationship with the EU in the next Parliament.
John Baron MP, who sent a letter to the prime minister signed by nearly 100 Tory MPs, said he was "saddened" by Mr Cameron's failure to promise a referendum.
Former defence secretary Liam Fox is expected to say in a speech on Monday that "life outside the EU holds no terror".
The Tory MP will say: "I would like to see Britain negotiate a new relationship on the basis that, if we achieved it and our future relationship was economic rather than political, we would advocate acceptance in a referendum of this new dynamic.
"If, on the other hand, others would not accede to our requests for a rebalancing in the light of the response to the euro crisis, then we would recommend rejection and potential departure from the EU."
Tory Eurosceptic Mark Pritchard said a referendum was needed before the next election.
"Once again, when it comes to Europe, it is always 'jam tomorrow'. But tomorrow never comes," he said.
Speaking on BBC One's Sunday Politics programme, Mr Farage said Britain was no closer to a referendum on the EU.
Rachel Reeves: 'Once we know what the eurozone looks like, we can have a discussion about whether it is appropriate to have a referendum'
"If he thinks by doing that he's shot UKIP's fox and he's buried this issue in the long grass, he's in for another thing."
He said Tory MPs demanding an in-out referendum were "in the wrong party".
Ms Reeves told the BBC a vote was not the right priority while the UK was in recession, but would not rule out Labour support for one in the future.
She said: "Once we know what the eurozone looks like, we can have a discussion about whether it is appropriate to have a referendum."
Meanwhile the Liberal Democrats said existing legislation, which provides for a referendum when there is a proposal to transfer sovereignty from the UK to the EU, was "the sensible way to approach the issue of referenda".
"We understand the internal divisions in the Conservative Party that give rise to this sort of debate," the party said. bbc
Η νύχτα που κρίθηκε το μέλλον της Ευρώπης
Θρίλερ και ολονύχτια μονομαχία Μόντι - Μέρκελ με αίσια έκβαση για τον Νότο
Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής01/07/2012 | 15:25Τελευταία Ενημέρωση: 15:44 01/07/2012
Η νύχτα που κρίθηκε το μέλλον της Ευρώπης
προηγούμενο1 από 1επόμενο
Διαφημίσεις GoogleΞύλινα Κουφώματα HAUFENΠόρτες και παράθυρα εισαγωγής από ξύλα εξαιρετικής ποιότηταςwww.haufen.grCavalia's OdysseoOdysseo arrives in Toronto May15th Secure your tickets today!www.cavalia.net
Του ανταποκριτή μας στις Βρυξέλλες, Νίκου Χρυσολωρά
Εκνευρισμένη και ανήσυχη αναχώρησε το μεσημέρι της Παρασκευής από τις Βρυξέλλες η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ, εν μέσω πυρών από τον γερμανικό τύπο και τους δημοσιονομικούς ιέρακες της πατρίδας της ότι υπέστη στρατηγική ήττα στη Σύνοδο Κορυφής. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το Βερολίνο δεν έκρυψε την ενόχλησή του για τον τρόπο που παρουσιάστηκε από τους εταίρους του η έκβαση της δραματικής νύχτας που είχε προηγηθεί. Κατά τη διάρκειά της, το παρόν και το μέλλον της Ευρωζώνης και πιθανώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά, κρινόταν σε δύο παράλληλες και μαραθώνιες συσκέψεις. Στην πρώτη, συμμετείχαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. και στη δεύτερη οι εμπειρογνώμονες και οι σύμβουλοι του Eurogroup (EWG). Η ατζέντα του Συμβουλίου Κορυφής ξεκίνησε με τοποθέτηση του προέδρου της Ευρωβουλής, Μάρτιν Σουλτζ και μία σύντομη συζήτηση επί του νέου Πολυετούς Οικονομικού Πλαισίου για την Προγραμματική Περίοδο 2014-2020, η οποία θα ολοκληρωθεί στις Συνόδους του Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια, οι ηγέτες μίλησαν για το Σύμφωνο Ανάπτυξης των 120 δισ. ευρώ, για το οποίο είχε επέλθει ουσιαστικά συμφωνία από τη μίνι σύνοδο μεταξύ Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας που είχε φιλοξενηθεί την προηγούμενη εβδομάδα στη Ρώμη. Όταν όμως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπέι αποπειράθηκε να διακόψει για δείπνο και να ανακοινώσει σε συνέντευξη Τύπου τη συμφωνία για την ανάπτυξη, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάριο Μόντι τον σταμάτησε: «Δεν έχουμε συμφωνία» φέρεται να του είπε, καθώς «δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη όταν δανειζόμαστε με τόσο υψηλά επιτόκια». Τότε η συζήτηση μετατράπηκε σε διάλογο μεταξύ Μόντι και Μέρκελ και το δείπνο καθυστέρησε κατά τρεις ώρες. Το θέμα του ήταν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν για την άμβλυνση των πιέσεων των αγορών στην Ευρωπαϊκή περιφέρεια. Το ίδιο θέμα συζητιόταν την ίδια στιγμή και στο EWG, όπου καταβάλλονταν προσπάθειες να παρουσιαστεί μία εισήγηση στους ηγέτες της Ευρωζώνης στην οποία να συμφωνούν όλοι. Οι εκπρόσωποι των βορειοευρωπαϊκών χωρών και ιδιαίτερα της Γερμανίας απέρριπταν όμως το ένα κείμενο μετά το άλλο. Στις 22.30, τοπική ώρα, οι κ. Βαν Ρομπέι και Μπαρόζο βγήκαν από την αίθουσα για να παραχωρήσουν συνέντευξη Τύπου. Η στρογγυλεμένη και ωραιοποιημένη εικόνα που παρουσίασαν θόλωσε για λίγο τα νερά.
Σύντομα όμως, οι πληροφορίες που διέρρεαν από τις διαπιστευμένες αντιπροσωπείες ξεκαθάριζαν την κατάσταση: η Σύνοδος βρισκόταν ενώπιον αδιεξόδου. Ο κ. Μόντι επέμενε ότι δεν θα συμφωνήσει σε τίποτα, αν δεν έχει τελικό κείμενο από το EWG που να τον ικανοποιεί.
Στη μία το πρωί, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, έδωσε συνέντευξη Τύπου στην οποία κράτησε μεν πολύ χαμηλούς τόνους (όπως άλλωστε και μέσα στη Σύνοδο), αλλά πήρε το μέρος της Ιταλίας και της Ισπανίας. Εξήγησε ποιο είναι το πρόβλημα και τάχθηκε υπέρ της λήψης βραχυπρόθεσμων μέτρων για την εκτόνωση των πιέσεων στην Ευρωζώνη. Οι ηγέτες των κρατών εκτός Ευρωζώνης αποχώρησαν στη συνέχεια και, σύμφωνα με πληροφορίες, στην αίθουσα που συνεδρίαζαν οι ηγέτες κλήθηκαν οι εκπρόσωποι του EWG. Το ζητούμενο της μαραθώνιας συζήτησης ήταν να ληφθούν μεν βραχυπρόθεσμα μέτρα, ώστε να μη βρεθεί η Ευρώπη αντιμέτωπη με χρηματιστηριακό κραχ, αλλά με τρόπο που να ικανοποιεί τα κοινοβούλια των βορειοευρωπαϊκών κρατών, ώστε ταυτόχρονα να μην εκδηλωθούν ανατροπές και πισωγυρίσματα. «Για μια λέξη φάγαμε τρεις ώρες από τους Ολλανδούς, ενώ κάθε πρόταση έπρεπε να περνάει από το φίλτρο της γερμανικής πλευράς», έλεγε αργότερα συμμετέχων στη Σύνοδο, ο οποίος περιέγραψε την ολλανδική πλευρά ως την πλέον σκληρή απέναντι στις χώρες του Νότου.
Τελικά, τα ξημερώματα βρέθηκε το αντάλλαγμα που ζητούσαν η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία: όλες οι προϋποθέσεις και οι όροι για να ενεργοποιηθούν τα νέα εργαλεία που δημιουργήθηκαν για την αντιμετώπιση της κρίσης (απευθείας παρέμβαση του ΕΜΣ στις αγορές ομολόγων, απευθείας δανειοδότηση των τραπεζών, κ. λπ.) είναι γερμανικής εμπνεύσεως. Όποιο κράτος-μέλος παρεκκλίνει από τη σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία όχι μόνο δεν θα μπορεί να επωφεληθεί από τις αποφάσεις της Πέμπτης, αλλά πιθανότατα θα αφεθεί έρμαιο της μοίρας του.
Εκνευρισμένη και ανήσυχη αναχώρησε το μεσημέρι της Παρασκευής από τις Βρυξέλλες η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ, εν μέσω πυρών από τον γερμανικό τύπο και τους δημοσιονομικούς ιέρακες της πατρίδας της ότι υπέστη στρατηγική ήττα στη Σύνοδο Κορυφής. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το Βερολίνο δεν έκρυψε την ενόχλησή του για τον τρόπο που παρουσιάστηκε από τους εταίρους του η έκβαση της δραματικής νύχτας που είχε προηγηθεί. Κατά τη διάρκειά της, το παρόν και το μέλλον της Ευρωζώνης και πιθανώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά, κρινόταν σε δύο παράλληλες και μαραθώνιες συσκέψεις. Στην πρώτη, συμμετείχαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. και στη δεύτερη οι εμπειρογνώμονες και οι σύμβουλοι του Eurogroup (EWG). Η ατζέντα του Συμβουλίου Κορυφής ξεκίνησε με τοποθέτηση του προέδρου της Ευρωβουλής, Μάρτιν Σουλτζ και μία σύντομη συζήτηση επί του νέου Πολυετούς Οικονομικού Πλαισίου για την Προγραμματική Περίοδο 2014-2020, η οποία θα ολοκληρωθεί στις Συνόδους του Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια, οι ηγέτες μίλησαν για το Σύμφωνο Ανάπτυξης των 120 δισ. ευρώ, για το οποίο είχε επέλθει ουσιαστικά συμφωνία από τη μίνι σύνοδο μεταξύ Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας που είχε φιλοξενηθεί την προηγούμενη εβδομάδα στη Ρώμη. Όταν όμως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπέι αποπειράθηκε να διακόψει για δείπνο και να ανακοινώσει σε συνέντευξη Τύπου τη συμφωνία για την ανάπτυξη, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάριο Μόντι τον σταμάτησε: «Δεν έχουμε συμφωνία» φέρεται να του είπε, καθώς «δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη όταν δανειζόμαστε με τόσο υψηλά επιτόκια». Τότε η συζήτηση μετατράπηκε σε διάλογο μεταξύ Μόντι και Μέρκελ και το δείπνο καθυστέρησε κατά τρεις ώρες. Το θέμα του ήταν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν για την άμβλυνση των πιέσεων των αγορών στην Ευρωπαϊκή περιφέρεια. Το ίδιο θέμα συζητιόταν την ίδια στιγμή και στο EWG, όπου καταβάλλονταν προσπάθειες να παρουσιαστεί μία εισήγηση στους ηγέτες της Ευρωζώνης στην οποία να συμφωνούν όλοι. Οι εκπρόσωποι των βορειοευρωπαϊκών χωρών και ιδιαίτερα της Γερμανίας απέρριπταν όμως το ένα κείμενο μετά το άλλο. Στις 22.30, τοπική ώρα, οι κ. Βαν Ρομπέι και Μπαρόζο βγήκαν από την αίθουσα για να παραχωρήσουν συνέντευξη Τύπου. Η στρογγυλεμένη και ωραιοποιημένη εικόνα που παρουσίασαν θόλωσε για λίγο τα νερά.
Σύντομα όμως, οι πληροφορίες που διέρρεαν από τις διαπιστευμένες αντιπροσωπείες ξεκαθάριζαν την κατάσταση: η Σύνοδος βρισκόταν ενώπιον αδιεξόδου. Ο κ. Μόντι επέμενε ότι δεν θα συμφωνήσει σε τίποτα, αν δεν έχει τελικό κείμενο από το EWG που να τον ικανοποιεί.
Στη μία το πρωί, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, έδωσε συνέντευξη Τύπου στην οποία κράτησε μεν πολύ χαμηλούς τόνους (όπως άλλωστε και μέσα στη Σύνοδο), αλλά πήρε το μέρος της Ιταλίας και της Ισπανίας. Εξήγησε ποιο είναι το πρόβλημα και τάχθηκε υπέρ της λήψης βραχυπρόθεσμων μέτρων για την εκτόνωση των πιέσεων στην Ευρωζώνη. Οι ηγέτες των κρατών εκτός Ευρωζώνης αποχώρησαν στη συνέχεια και, σύμφωνα με πληροφορίες, στην αίθουσα που συνεδρίαζαν οι ηγέτες κλήθηκαν οι εκπρόσωποι του EWG. Το ζητούμενο της μαραθώνιας συζήτησης ήταν να ληφθούν μεν βραχυπρόθεσμα μέτρα, ώστε να μη βρεθεί η Ευρώπη αντιμέτωπη με χρηματιστηριακό κραχ, αλλά με τρόπο που να ικανοποιεί τα κοινοβούλια των βορειοευρωπαϊκών κρατών, ώστε ταυτόχρονα να μην εκδηλωθούν ανατροπές και πισωγυρίσματα. «Για μια λέξη φάγαμε τρεις ώρες από τους Ολλανδούς, ενώ κάθε πρόταση έπρεπε να περνάει από το φίλτρο της γερμανικής πλευράς», έλεγε αργότερα συμμετέχων στη Σύνοδο, ο οποίος περιέγραψε την ολλανδική πλευρά ως την πλέον σκληρή απέναντι στις χώρες του Νότου.
Τελικά, τα ξημερώματα βρέθηκε το αντάλλαγμα που ζητούσαν η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία: όλες οι προϋποθέσεις και οι όροι για να ενεργοποιηθούν τα νέα εργαλεία που δημιουργήθηκαν για την αντιμετώπιση της κρίσης (απευθείας παρέμβαση του ΕΜΣ στις αγορές ομολόγων, απευθείας δανειοδότηση των τραπεζών, κ. λπ.) είναι γερμανικής εμπνεύσεως. Όποιο κράτος-μέλος παρεκκλίνει από τη σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία όχι μόνο δεν θα μπορεί να επωφεληθεί από τις αποφάσεις της Πέμπτης, αλλά πιθανότατα θα αφεθεί έρμαιο της μοίρας του.
Spain claimed their second straight European Championship and a record third major title in a row with a dominating performance against Italy. Nonetheless the final in Kiev, Ukraine was a reasonably entertaining affair.
Spain and Italy both began aggressively, with the Italians surprisingly enjoying more of the ball in the early minutes.
But just before the quarter-of-an-hour mark, their defense was tied in knots by a classic bit of Spanish footballing brilliance. An acutely angled Andres Iniesta pass found Cesc Fabregas on the end line, and the Barcelona player had the presence of mind to pull the ball back to David Silva, who headed home.
Spain had taken a lot of flak for what many fans considered their boring, possession-oriented, short-passing game - as well as for starting formations that featured six midfielders and no center forward. But no one was complaining about that stunner of a goal.
To their credit, the Italians kept their cool and forced Spanish keeper Iker Casillas to punch the ball away from goal on multiple occasions.
But Italy failed to generate any top-caliber chances, and an ice-cold Spain struck again in minute 41. Xavi waited until precisely the right minute and then released Jordi Alba, who curled his shot past Gianluigi Buffon.
Italy again came out swinging after the restart but had a mountain to climb against a Spain squad that finally lived up to its pre-tournament billing. Italian midfield Andrea Pirlo had his hands full defensively, and mercurial striker Mario Balotelli never got the ball in the danger zone.
Italy short-handed
And the Italian cause wasn't helped when Thiago Motta, Italy's third substitute, had to quit the match injured, leaving Italy a man down for the final thirty minutes.
Spain were basically content to run out the clock at that point, which they did with characteristic humorless efficiency. In minute 83, substitute Fernando Torres added a third goal, latching on to a pass by Xavi - as if Spain were trying to show that they could score as well playing with a center forward.
And a few minutes from time, Juan Mata completed the scoreline - scant seconds after being substituted into the match. The margin of victory was the largest ever in a European Championship final.
A historic win
"We knew that we couldn't let Spain get through our defense," shell-shocked Italy coach Cesare Prandelli told reporters after the drubbing. "But we couldn't always prevent that."
Spain's players were understandably ecstatic.
"It's wonderful to defend the title," Jordi Alba enthused after the match. "We had made history before, and now we have done it again."
Spain’s triumph makes the Furia Roja the only team ever to win three major international titles in a row (Euro 2008 and the 2010 World Cup being the other two). It also stakes their claim to being the greatest national team in history.
And with Spain having conceded only one goal the entire tournament and having beaten a determined, disciplines and offensively potent Italy, it is hard to argue with that claim.
Author: Jefferson Chase
Editor: Jessie Wingard
Editor: Jessie Wingard
Subscribe to:
Posts (Atom)