Saturday, 2 May 2015

Αιφνιδιασμός από Κωνσταντοπούλου

Αιφνιδιασμός από Κωνσταντοπούλου

ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ
Εξουσία να επαναφέρει στο προσκήνιο μείζονος σημασίας υποθέσεις που απασχολούν εδώ και καιρό τον δημόσιο βίο της χώρας, επιφυλάσσει για τον εαυτό της η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, διευρύνοντας έτσι ακόμη περισσότερο τον κύκλο των δυνατοτήτων που της παρέχει ο Κανονισμός της Βουλής, να παρεμβαίνει με τρόπο ηχηρό στο πολιτικό σκηνικό.

Ελάχιστο καιρό μετά τις αποφάσεις της να τεθεί πρόεδρος στις επιτροπές για το δημόσιο χρέος και τις γερμανικές οφειλές, από το απόγευμα της Πέμπτης ως πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας εξασφάλισε και το δικαίωμα να «ανοίξει» εκ νέου τις υποθέσεις Siemens και λίστα Λαγκάρντ, αφού ζήτησε και έλαβε τη σύμφωνη γνώμη όλων –προφανώς αιφνιδιασμένων από την εξέλιξη– των μελών της, να λειτουργεί η επιτροπή και ως εξεταστική, ανασύροντας τους φακέλους των δύο προαναφερόμενων υποθέσεων. Σημειώνεται ότι ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει πως η Επιτροπή Θεσμών «έχει την εξουσία συλλογής πληροφοριών και εγγράφων και την εξουσία κλήσης και εξέτασης προσώπων με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 146 και 147». Τα δύο αυτά άρθρα ορίζουν το εύρος της δικαιοδοσίας των εξεταστικών επιτροπών και μεταξύ άλλων προβλέπουν πως «ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής έχει τις εξουσίες ανακριτή».

Στην προχθεσινή συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, η κ. Κωνσταντοπούλου, αφού ανέγνωσε τα εν λόγω άρθρα του Κανονισμού, μίλησε για τα δύο «ζωντανά σκάνδαλα που εξακολουθούν να κηλιδώνουν τον δημόσιο βίο της χώρας, τις υποθέσεις Siemens και λίστα Λαγκάρντ, και ζήτησε να ανασυρθούν οι δύο φάκελοι προκειμένου κατά προτεραιότητα η επιτροπή να ασχοληθεί με αυτούς. «Οι υποθέσεις αυτές δεν έχουν διαφωτιστεί ούτε έχουν διαλευκανθεί. Είναι υποχρέωση της Βουλής να τις ερευνήσει και κυρίως είναι επιτακτικό το καθήκον τα στοιχεία που έχει η Βουλή να τα δημοσιοποιήσει και αναδείξει προς την κατεύθυνση μιας πραγματικής διαλεύκανσης και εξυγίανσης του δημόσιου βίου», είπε η πρόεδρος της Βουλής και πρόσθεσε ότι στον σχεδιασμό εντάσσεται και η εξέταση της υπόθεσης ΕΛΣΤΑΤ (σε σχέση με την έναρξη της διαδικασίας υπαγωγής της χώρας σε καθεστώς μνημονιακής επιτήρησης).

Πολιτικά χαρακτηριστικά

Η κίνηση αυτή της κ. Κωνσταντοπούλου έχει εμφανώς πολιτικά χαρακτηριστικά με επίκεντρο την ίδια, δεδομένου ότι παρά τη σπουδαιότητα που, όπως είπε, έχουν οι συγκεκριμένες υποθέσεις, δεν ακολουθείται η «κλασική» κοινοβουλευτική διαδικασία, δηλαδή η σύσταση εξεταστικής επιτροπής: σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις, για κάτι τέτοιο απαιτείται πρόταση από τουλάχιστον το ένα πέμπτο του όλου αριθμού των βουλευτών (60), συζήτηση στην ολομέλεια και λήψη απόφασης για σύσταση μιας τέτοιας επιτροπής με πλειοψηφία όχι μικρότερη των 120 βουλευτών. Σε μια τέτοια περίπτωση, εξάλλου, θα ήταν δύσκολο να γίνει η πρόεδρος της Βουλής μέλος της και ακόμη δυσκολότερο πολιτικά να διεκδικήσει την προεδρία της. Η οδός που επέλεξε, πέραν όλων των άλλων, της δίδει πλήρη πολιτική –αλλά και, όπως προαναφέρθηκε– «ανακριτική» εξουσία, να καλεί πολιτικά πρόσωπα για «ακρόαση». Ακόμη και να διατάσσει «βίαιη προσαγωγή τους», εάν αρνηθούν να προσέλθουν μετά την κλήση τους, διαμορφώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, όποτε το επιλέγει, την «ατζέντα» των δημόσιων συζητήσεων και των εξελίξεων.

«Είμαστε πρόθυμοι να συμμετάσχουμε για όλα τα θέματα σχετικά με τη διαφάνεια», δήλωσε ο κ. Γ. Τραγάκης (Νέα Δημοκρατία), υπενθυμίζοντας πάντως ότι με τις υποθέσεις αυτές ασχολείται πλέον η Δικαιοσύνη. «Αν υπάρχει κάποιο νέο στοιχείο να το εξετάσουμε», σχολίασε από την πλευρά του ο κ. Λ. Γρηγοράκος (ΠΑΣΟΚ), ενώ ο προκάτοχος της σημερινής προέδρου κ. Ευ. Μεϊμαράκης εξέφρασε έντονο προβληματισμό και ενστάσεις ως προς τις προτεινόμενες διαδικασίες.

Στα αξιοσημείωτα είναι πως η κ. Ραχήλ Μακρή (ΣΥΡΙΖΑ) πρότεινε η επιτροπή να ασχοληθεί και με τα εξοπλιστικά.
Έντυπη

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ Εξαχρείωση στα Εξάρχεια

 ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Εξαχρείωση στα Εξάρχεια

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:AΠOΓPAΦEΣ
​Σε μια ευνομούμενη δημοκρατική Πολιτεία καθείς έχει το δικαίωμα να πάει όπου θέλει. Οποιος κι αν είναι, ό,τι δουλειά κι αν κάνει: ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης μπορεί να τρώει ανενόχλητος στο «Γιάντες» και ο κ. Νίκος Δένδιας να πίνει τον καφέ του στο «Φλοράλ». Ομως, διάφοροι χουλιγκάνοι, που το παίζουν αναρχικοί, έχουν δημιουργήσει στα Εξάρχεια γκέτο και μάλιστα με το αζημίωτο. Γράφτηκε πολλάκις για ομάδες που πουλούν ιδιότυπη προστασία στα καταστήματα της περιοχής. Αυτό κανείς δεν θα το καταγγείλει στην Αστυνομία και, ακόμη κι αν το καταγγείλει, ξέρει πως δεν θα γίνει τίποτε. Ενα από τα «φαντάσματα» της μεταπολίτευσης είναι το «άβατο των Εξαρχείων», που καλύπτει ακόμη και συμπεριφορές του κοινού ποινικού δικαίου.

Το πρόβλημα είναι ότι πέριξ των μικρομαφιόζων υπάρχει μια ασπίδα «χρήσιμων ηλιθίων» και αβαθών στη σκέψη αριστεριστών-αναρχικών που υπερασπίζονται την παρανομία. Αυτά τα παιδιά δεν κατανοούν καν το φασιστικό υπόστρωμα όσων πράττουν και λένε. Για παράδειγμα, ένας «αντεξουσιαστής» –τρομάρα μας!– ακούγεται στο βίντεο της επίθεσης να λέει στον κ. Βαρουφάκη: «Δεν φταις εσύ, αλλά καλά κάνουμε και σε κράζουμε. Είσαι πολιτικός και δεν σε πιστεύουμε... Δεν θέλω να μιλήσεις καθόλου, να φύγεις τώρα. Δεν θα ξανακατεβείς στα Εξάρχεια...».

Μπίνγκο! Τρεις φασιστικές λογικές σε μία φράση: 1) δεν φταις εσύ, αλλά καλώς τιμωρείσαι, 2) είσαι πολιτικός και οι πολιτικοί έχουν συλλογική ευθύνη, 3) οι δημόσιοι χώροι δεν είναι δημόσιοι για όλους. Αυτός που έχει τη δύναμη επιτρέπει ή απαγορεύει σε κάποιον να πάει.

Η χειρότερη κληρονομία της ρηχής Αριστεράς, που κυριάρχησε στη Μεταπολίτευση, είναι η παλαβομάρα που μεταλαμπάδευσε στις νεότερες γενιές, αυτές που νομίζουν ότι έμαθαν «επανάσταση», αλλά κατ’ ουσίαν μηρυκάζουν κούφια συνθήματα. Οι πιο δυναμικοί εκπρόσωποι αυτής της γενιάς περιφέρουν στα δημόσια φόρα (και από το βήμα της Βουλής) ανοησίες τις οποίες βαφτίζουν «δημοκρατία», «εξέγερση», «ανυπακοή», «αναρχία», ενώ στην ουσία εκστομίζουν απλοϊκό λόγο, ο οποίος πολλάκις γίνεται –τι πιο φυσικό;– φασιστικός. Διότι τι άλλο από φασισμός ήταν η εξουσία που άσκησαν οι 10-20 «αντεξουσιαστές» απέναντι σ’ έναν ανυπεράσπιστο άνθρωπο που πήγε σ’ ένα εστιατόριο, για να φάει με τη γυναίκα του; Στο κάτω-κάτω της γραφής, η Δημοκρατία προβλέπει άσκηση εξουσίας με κανόνες, εγγυήσεις και αντίβαρα, ενώ η αναρχία είναι κατά κάθε εξουσίας, ακόμη και των μπουλουκιών.
Έντυπη

Ο συμβολισμός και η πραγματικότητα ΠΟΛΙΤΙΚΗ 12:35

 ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

 ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

Ο συμβολισμός και η πραγματικότητα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΣΧΟΛΙΟ
Χθες, 1η του Μάη, στο προσκήνιο δεν ήταν η πολιτική αλλά o πολιτισμός. Περισσότεροι από 650 εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλον τον κόσμο απόλαυσαν το ετήσιο «Κοντσέρτο της Ευρώπης» με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου, με μαέστρο τον σερ Σάιμον Ρατλ και σολίστα στο βιολί τον Λεωνίδα Καβάκο, από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η απευθείας τηλεοπτική αναμετάδοση συνδυάστηκε με ένα 20λεπτο, περίπου, ντοκιμαντέρ για την ελληνική πρωτεύουσα, με «οδηγό» τον Ελληνα διεθνή σολίστα, που παρεμβλήθηκε στο διάλειμμα της συναυλίας. Η Πρωτομαγιά γιορτάστηκε από την Αθήνα μ’ ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό γεγονός (χάρη σε Ελληνα χορηγό που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος), διεθνούς εμβέλειας, με συμβολική αξία: την προώθηση της ευρωπαϊκής ιδέας μέσα από τον πολιτισμό. Μερικές χιλιάδες Ελλήνων, ακροατές, θεατές και τηλεθεατές, δεν άντλησαν μόνον εθνική υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια βλέποντας μια διεθνών προδιαγραφών αίθουσα μουσικής κι έναν σταρ του βιολιού να ακτινοβολούν μιαν Ελλάδα που μπορεί να έχει προβάδισμα σ’ έναν κόσμο ανταγωνιστικό και απαιτητικό. Γιόρτασαν τον πολιτισμό που αποπνέει «σταθερότητα και ελευθερία», όπως ακούστηκε να λέει στο ντοκιμαντέρ ο Λ. Καβάκος για την ελληνική κλασική τέχνη, μέσα από μια αίθουσα «πατρίδα της κλασικής μουσικής στην Αθήνα».

Χθες, την ίδια ώρα που το κοινό αποθέωνε τη Φιλαρμονική του Βερολίνου και τον Λεωνίδα Καβάκο, η συγκέντρωση στο Σύνταγμα είχε τα δικά της συνθήματα: «Δεν εκβιαζόμαστε. Ούτε βήμα πίσω». Η κυβέρνηση ανατροφοδοτούσε το αδιέξοδό της, διατρανώνοντας την άρνηση συμβιβασμού και υποχωρήσεων. Τι μπορεί να μεταφέρει πιο αποτελεσματικά την εικόνα μιας χώρας που «τίποτα δεν τη σταματά»; Η αναπαραγωγή αυτιστικών, κούφιων και φθαρμένων «προειδοποιήσεων», ερήμην της πραγματικότητας, ή η ζωντανή απόδειξη ότι η Ελλάδα έχει δυναμική και προοπτική, συντονισμένη στο παρόν και ανοιχτή στο μέλλον; Η φοβική και συνωμοσιολογική αντίληψη, για μια χώρα υπό απειλή, ή η ανοιχτή, ισότιμη επικοινωνία, η αμοιβαία αποδοχή; Η απάντηση βρίσκεται στη χθεσινή εκδήλωση. Στον τρόπο που η Φιλαρμονική του Βερολίνου, ο Σάιμον Ρατλ και ο Λεωνίδας Καβάκος συνένωσαν τις δυνάμεις τους στο Μέγαρο Μουσικής, συμπαράγοντας μια κορυφαία συναυλία, πολλαπλών συμβολισμών. Είναι ένα παράδειγμα. Θα μπορούσε να μην είναι το μόνο.
Έντυπη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΣΧΟΛΙΟ
Χθες, 1η του Μάη, στο προσκήνιο δεν ήταν η πολιτική αλλά o πολιτισμός. Περισσότεροι από 650 εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλον τον κόσμο απόλαυσαν το ετήσιο «Κοντσέρτο της Ευρώπης» με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου, με μαέστρο τον σερ Σάιμον Ρατλ και σολίστα στο βιολί τον Λεωνίδα Καβάκο, από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η απευθείας τηλεοπτική αναμετάδοση συνδυάστηκε με ένα 20λεπτο, περίπου, ντοκιμαντέρ για την ελληνική πρωτεύουσα, με «οδηγό» τον Ελληνα διεθνή σολίστα, που παρεμβλήθηκε στο διάλειμμα της συναυλίας. Η Πρωτομαγιά γιορτάστηκε από την Αθήνα μ’ ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό γεγονός (χάρη σε Ελληνα χορηγό που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος), διεθνούς εμβέλειας, με συμβολική αξία: την προώθηση της ευρωπαϊκής ιδέας μέσα από τον πολιτισμό. Μερικές χιλιάδες Ελλήνων, ακροατές, θεατές και τηλεθεατές, δεν άντλησαν μόνον εθνική υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια βλέποντας μια διεθνών προδιαγραφών αίθουσα μουσικής κι έναν σταρ του βιολιού να ακτινοβολούν μιαν Ελλάδα που μπορεί να έχει προβάδισμα σ’ έναν κόσμο ανταγωνιστικό και απαιτητικό. Γιόρτασαν τον πολιτισμό που αποπνέει «σταθερότητα και ελευθερία», όπως ακούστηκε να λέει στο ντοκιμαντέρ ο Λ. Καβάκος για την ελληνική κλασική τέχνη, μέσα από μια αίθουσα «πατρίδα της κλασικής μουσικής στην Αθήνα».

Χθες, την ίδια ώρα που το κοινό αποθέωνε τη Φιλαρμονική του Βερολίνου και τον Λεωνίδα Καβάκο, η συγκέντρωση στο Σύνταγμα είχε τα δικά της συνθήματα: «Δεν εκβιαζόμαστε. Ούτε βήμα πίσω». Η κυβέρνηση ανατροφοδοτούσε το αδιέξοδό της, διατρανώνοντας την άρνηση συμβιβασμού και υποχωρήσεων. Τι μπορεί να μεταφέρει πιο αποτελεσματικά την εικόνα μιας χώρας που «τίποτα δεν τη σταματά»; Η αναπαραγωγή αυτιστικών, κούφιων και φθαρμένων «προειδοποιήσεων», ερήμην της πραγματικότητας, ή η ζωντανή απόδειξη ότι η Ελλάδα έχει δυναμική και προοπτική, συντονισμένη στο παρόν και ανοιχτή στο μέλλον; Η φοβική και συνωμοσιολογική αντίληψη, για μια χώρα υπό απειλή, ή η ανοιχτή, ισότιμη επικοινωνία, η αμοιβαία αποδοχή; Η απάντηση βρίσκεται στη χθεσινή εκδήλωση. Στον τρόπο που η Φιλαρμονική του Βερολίνου, ο Σάιμον Ρατλ και ο Λεωνίδας Καβάκος συνένωσαν τις δυνάμεις τους στο Μέγαρο Μουσικής, συμπαράγοντας μια κορυφαία συναυλία, πολλαπλών συμβολισμών. Είναι ένα παράδειγμα. Θα μπορούσε να μην είναι το μόνο.
Έντυπη

Με διάθεση συμβιβασμού η Ελλάδα

Οικονομία

Με διάθεση συμβιβασμού η Ελλάδα

Την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να προχωρήσει σε ανασχηματισμό της ομάδας που διαπραγματεύεται με τους ευρωπαίους εταίρους σχολίασε σε συνέντευξή του ο γερμανός οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν.
Πολλές και ποικίλες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η κίνηση του έλληνα πρωθυπουργού να αναθέσει το συντονισμό της πολιτικής ομάδας, τον οποίο είχε ο Γιάνης Βαρουφάκης, στον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Πολλοί έσπευσαν να μιλήσουν για «αποδυνάμωση» του έλληνα υπουργού Οικονομικών.
Σε συνέντευξή του στη γερμανική ραδιοφωνία Deutschlandfunk ο οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν δεν έδειξε να συμφωνεί με αυτή την άποψη και αξιολόγησε την κίνηση του πρωθυπουργού ως ένα δείγμα καλής θέλησης προς την Ευρώπη για συμβιβασμό. Επιπλέον είπε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε με αυτόν τον τρόπο ότι ο ίδιος θα χαράξει την κατεύθυνση στην οποία θα κινηθεί η Ελλάδα τις επόμενες εβδομάδες.
Ο Γενς Μπάστιαν τόνισε πως η λύση που θα βρεθεί δεν πρέπει να είναι αποδεκτή μόνο από τους ευρωπαίους εταίρους αλλά και από την ελληνική κοινωνία, ενώ επεσήμανε και τα εμπόδια που ενδεχομένως θα συναντήσει ο πρωθυπουργός στη βουλή: «Θα χρειαστεί χρόνο για να πειστεί η παράταξή του. Πρέπει να περάσει νόμους από τη βουλή και δεν έχει τόσο μεγάλη πλειοψηφία για να μπορεί να αντέξει πολλούς αντιφρονούντες.»
«Η Ελλάδα θέλει να παραμείνει στην Ευρωζώνη»
«Θα είναι σημαντικό ο όρος «μεταρρυθμίσεις» να αποκτήσει μία θετική έννοια, επισήμανε ο Γενς Μπάστιαν
«Θα είναι σημαντικό ο όρος «μεταρρυθμίσεις» να αποκτήσει μία θετική έννοια, επισήμανε ο Γενς Μπάστιαν
Ο Γενς Μπάστιαν, ο οποίος υπήρξε μέλος της Task Force της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ελλάδα, τόνισε ότι είναι ξεκάθαρο ότι η χώρα θέλει να παραμείνει στην Ευρωζώνη.
Δεν παρέλειψε όμως να επισημάνει ότι όσο για την παράταξη τόσο και για την κοινωνία οι έννοιες «αξιοπρέπεια» αλλά και «ταπείνωση» έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο τα τελευταία χρόνια.
Γι' αυτό και η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να εξηγήσει στον ελληνικό λαό για ποιο λόγο οι μεταρρυθμίσεις που θα ληφθούν είναι απαραίτητες. «Θα είναι σημαντικό ο όρος «μεταρρυθμίσεις» να αποκτήσει μία θετική έννοια για να μπορέσει να αντιληφθεί η κοινή γνώμη αλλά και η κοινοβουλευτική ομάδα για ποιο λόγο χρειάζονται αυτές τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας ή και στην αύξηση της φορολογίας», δήλωσε μιλώντας στο DLF.
Κάτι τέτοιο, συνέχισε, θα είναι αρκετά δύσκολο, αφού η λέξη «μεταρρύθμιση» έχει πάρει αρνητική χροιά τα τελευταία χρόνια, πρωτίστως λόγω της δουλειάς που έχει κάνει η τρόικα στην Ελλάδα.
Peter Kapern (DLF) / Αλεξάνδρα Κοσμά

Friday, 1 May 2015

Γερμανός Πρόεδρος: Να εξετάσουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΠΙΣΩ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ»

Γερμανός Πρόεδρος: Να εξετάσουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα

Την άποψη ότι το Βερολίνο θα πρέπει να εξετάσει το αίτημα της Ελλάδας για την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων- αναλογιζόμενο την ιστορική ευθύνη που έχει απέναντι στην χώρα μας- εκφράζει μέσω συνέντευξής του, ο πρόεδρος της Γερμανίας, Γιοαχίμ Γκάουκ, διαφοροποιούμενος από την αρνητική επί του θέματος στάση, που τηρεί η γερμανική κυβέρνηση.

Γερμανός Πρόεδρος: Να εξετάσουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα
Ο Γ. Γκάουκ- ο οποίος πέρυσι είχε ζητήσει «συγγνώμη» από τον ελληνικό λαό για τα εγκλήματα των Ναζί κατά την επίσκεψή του στο μαρτυρικό χωριό Λιγκιάδες στην Ήπειρο- επεσήμανε σε συνέντευξη που θα δημοσιευτεί στη σαββατιάτικη έκδοση της εφημερίδας «Sueddeutsche Zeitung» ότι η Γερμανία οφείλει να σκεφτεί σοβάρα το θέμα της ιστορικής ευθύνης που έχει προς την Ελλάδα.
«Δεν είμαστε μονάχα πολίτες που ζουν στο σήμερα και στη σύγχρονη εποχή αλλά είμαστε επίσης απόγονοι εκείνων που άφησαν πίσω τους ένα μονοπάτι καταστροφής στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων περιοχών, όπου επονείδιστα γνωρίζαμε λίγα σχετικά με αυτό το θέμα για τόσο μεγάλο διάστημα» δηλώνει ο Γκάουκ, προσθέτοντας:
«Είναι το σωστό για μια χώρα που έχει πλήρη επίγνωση της ιστορίας της όπως η δική μας να εξετάζει τι πιθανότητες ενδεχομένως υπάρχουν για (την καταβολή) αποζημιώσεων».ethnos

δυστυχώς ο Σαμαράς δικαιώθηκε.



δυστυχώς ο Σαμαράς δικαιώθηκε

07:00
Opening quote
Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να προετοιμάζεται για πολύ άσχημες καταστάσεις

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη χειρότερη θέση της από τότε που μπήκε στην κρίση. Χειρότερη και από το Καστελόριζο του Παπανδρέου, διότι τότε δεν ξέραμε τι μας περιμένει και δεν πιστεύαμε ότι θα περάσουν πέντε δραματικά χρόνια.
Σε οικονομικό επίπεδο είμαστε στη χειρότερη θέση από το 2009 και μετά. Με άδεια ταμεία, διαλυμένες τράπεζες, μηδενικές επενδύσεις, παντελή εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία, μια αγορά που ζει με σωληνάκια. Σύμφωνα με στοιχεία των εμπόρων, 60 επιχειρήσεις την ημέρα βάζουν λουκέτο τους τρεις πρώτους μήνες του έτους. Μέσα στην προεκλογική περίοδο δηλαδή και μέχρι τις δραματικές εξελίξεις με τις διαπραγματεύσεις. Δε μιλάμε για την ανεργία, τη μείωση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης, την ολική καταστροφή των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Σε πολιτικό επίπεδο έχουμε ένα σκηνικό τύπου… Καννών
. Η κυβέρνηση στριμωγμένη στη γωνία εξαιτίας των δικών της λαθών και αδιεξόδων σκέφτεται εκλογές, δημοψήφισμα ή και τα δύο μαζί, μόλις 3 μήνες από τις κάλπες του Ιανουαρίου.
Ο κ. Τσίπρας πληρώνει τώρα τις δικές του επιλογές, σε πρόσωπα και τακτικές, ξοδεύει το προσωπικό του πολιτικό κεφάλαιο και ταυτόχρονα κάνει τεράστια ζημιά στη χώρα. Και τώρα… τρέχει να προλάβει τα χειρότερα. Η επείγουσα τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τη Μέρκελ και τον Ντάισελμπλουμ είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για την ύστατη προσπάθεια να μαζέψει τα σπασμένα του Βαρουφάκη. Ψάχνει να κλείσει μια συμφωνία το συντομότερο δυνατόν, πριν είναι αργά και προτού συμβεί κανένα πιστωτικό γεγονός που θα μας φέρει σε ακόμη χειρότερη θέση. Ο έλληνας πρωθυπουργός σπεύδει τώρα ως ικέτης να παρακαλέσει τους Ευρωπαίους να μας λυπηθούν. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα για την κυβέρνηση και φυσικά για την Ελλάδα. Ξεχάστηκαν οι ζουρνάδες και τα νταούλια, είναι παρελθόν οι επιθέσεις και οι ύβρεις σε βάρος των δανειστών, δεν υπάρχει πλέον η «εθνική και υπερήφανη διαπραγμάτευση».
Δυστυχώς, η χώρα έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία να πετύχει μια καλή συμφωνία. Την έχασε πέρυσι από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Δεκέμβριο όταν οι λαϊκιστές της ΝΔ δεν άφησαν την κυβέρνηση να ολοκληρώσει μια τεράστια προσπάθεια πέντε ετών.
Αλλά την έχασε κυρίως με την προκήρυξη των εκλογών και βεβαίως με την καταστροφική (μη) διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι τρεις μήνες της δημιουργικής ασάφειας του Βαρουφάκη κορυφώθηκαν στη Ρίγα, εκεί που ήταν νομίζουμε το κομβικό σημείο για την πορεία της χώρας. Και αυτό γιατί τις επόμενες ημέρες η κυβέρνηση καλείται πλέον οριστικά και αμετάκλητα να αποφασίσει αν θα συμβιβαστεί ή αν θα οδηγήσει την Ελλάδα σε μια ανεπανόρθωτη βλάβη και σε μια πολιτική κρίση με άδεια ταμεία. Η κίνηση Τσίπρα να «αδειάσει» τον Βαρουφάκη και να αναλάβει τη διαπραγμάτευση, δείχνει ότι θέλει τον έντιμο συμβιβασμό έστω και στο παραπέντε.
Όμως, να μη γελιόμαστε. Όποια συμφωνία και αν έρθει στη Βουλή θα είναι πολύ χειρότερη από εκείνη που θα μπορούσε να πετύχει η προηγούμενη κυβέρνηση πριν τα Χριστούγεννα και βεβαίως ακόμη πιο άσχημη από αυτήν που θα μπορούσε να υπογράψει ο Τσίπρας με την ανάληψη της εξουσίας. Τώρα θα είχε απορροφήσει τους κραδασμούς στο κόμμα του, θα είχε τη στήριξη κι άλλων κομμάτων και θα μπορούσε να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα ανασύνταξης της χώρας.
Σήμερα, μετά τα τραγικά λάθη, με τους εταίρους εξοργισμένους, με τους θεσμούς να βρίσκονται στα κάγκελα, με κανέναν σύμμαχο και με μια Ευρώπη που μας βλέπει ως «απόβλητους», «αποπαίδια» ή «κακομαθημένους», δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάτι καλό. Είναι αλήθεια ότι και οι δανειστές δεν μας έχουν φερθεί καλά. Αλλά κι εμείς τους δώσαμε τις αφορμές για να γίνουν ακόμη πιο σκληροί.antinews
Τώρα, λοιπόν, ο ελληνικός λαός θα πρέπει να προετοιμάζεται για πολύ άσχημες καταστάσεις. Ο λογαριασμός μεγάλωσε τους τρεις αυτούς μήνες. Κι αν κάποιοι ακόμη ανασύρουν το περίφημο «mail Χαρδούβελη», που ποτέ δεν εγκρίθηκε αλλά χαρακτήρισε την προηγούμενη κυβέρνηση, καλό είναι να περιμένουν αυτά που έρχονται. Και τότε θα τραβούν τα μαλλιά τους με την επιλογή που έκαναν.
Ο Τσίπρας κατάφερε το ακατόρθωτο: Να βάλει τους Έλληνες να επιλέξουν αν θα γίνουν Αργεντινή ή αν θα γίνουν μια χώρα φτωχή, ατιμασμένη, χωρίς συμμάχους και απομονωμένη. Μια χώρα… Βαρουφάκη δηλαδή.
Να μας το θυμηθείτε και μέχρι τώρα έχουμε βγει σωστοί με όσα έχουμε γράψει. Έρχονται ραγδαίες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Καλό είναι η κυβέρνηση να… ξαναβάλει τα κάγκελα στη Βουλή και την αστυνομία στο δρόμο. Η οργή αυτή τη φορά θα είναι πολύ μεγαλύτερη.
Ένας Άγγλος ποιητής έγραψε: «Να φοβάσαι την οργή του υπομονετικού ανθρώπου». Δυστυχώς ο Σαμαράς δικαιώθηκε...antinews

Αναγκαζόμαστε να πάμε σε υποταγή

Αναγκαζόμαστε να πάμε σε υποταγή

13:09
Opening quote
Κατάντησαν την Ελλάδα τόσο μικρή. Όσο μικροί είναι και στο μυαλό τους...

Εδώ και τρεις μήνες όλοι οι σοβαροί και νουνεχείς άνθρωποι εντός κι εκτός Ελλάδας έλεγαν ότι πρέπει να κλείσει η συμφωνία με τους δανειστές το συντομότερο δυνατό. Μόνο η κυβέρνηση… αγρόν ηγόραζε. Εδώ και τρεις μήνες ο Τσίπρας και η παρέα «άραξαν» στα γραφεία τους και έκαναν… αντιπολίτευση.
Συνέχισαν την τακτική των ψεύτικων υποσχέσεων της προεκλογικής περιόδου, συνέχισαν την κοροϊδία με τα «μαγικό ραβδί» που θα άλλαζε την Ευρώπη, συνέχισαν την τακτική της αναβλητικότητας με τη δικαιολογία ότι το… δέντρο που βγάζει χρήματα θα καρπίσει στην Ελλάδα της αριστεράς και της προόδου.
Και αφού φτάσαμε στο μη περαιτέρω, αφού η χώρα διαλύθηκε τώρα τρέχουν. Ο Τσίπρας έγινε κολλητός με τη μισητή Μέρκελ και την παίρνει μαύρα μεσάνυχτα να την παρακαλέσει να δώσει κανένα ευρώ.
Ο ίδιος πήρε τηλέφωνο και τον Ντάισελμπλουμ, τον «χοιροβοσκό» που ο μέγας οικονομολόγος Βαρουφάκης έκανε… ουάου όταν είχε έρθει στην Αθήνα. Τον παρακαλάει για Γιούργκρουπ μπας και σωθεί η παρτίδα.
Ο ίδιος αλλά και κορυφαία στελέχη όπως ο Δραγασάκης δεν αποκλείουν να πάρουν και ορισμένα μέτρα ως… αναγκαίο κακό. Τι να κάνουν, η ανάγκη έγινε φιλοτιμία, η επανάσταση αποδείχθηκε ένα όνειρο.
Αργά αλλά σταθερά αποφασίζουν να πουν την αλήθεια στον ελληνικό λαό και όχι να του πουλάνε φούμαρα και φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ότι έπρεπε να έχουν κάνει δηλαδή εδώ και μήνες. Τώρα, ευρισκόμενοι μπροστά σε μια τραγωδία, κάνουν πίσω και ετοιμάζονται για τον μεγάλο συμβιβασμό. Έχασαν πολύτιμο χρόνο και τώρα τρέχουν πανικόβλητοι για μια ντροπιαστική συμφωνία.
Ασφαλώς και κάποια στιγμή θα πρέπει να λογοδοτήσουν γι’ αυτό. Αν έχουν εκκινήσει ειδικά δικαστήρια για το πώς μπήκαμε στο μνημόνιο, τι θα πρέπει να γίνει άραγε για το πώς η κυβέρνηση Τσίπρα εμπόδισε στο να βγούμε από αυτό κι ετοιμάζεται για ένα νέο, χειρότερο μνημόνιο;
Πέρα απ’ όλα αυτά, όμως, το χειρότερο έγκλημα που έκανε η κυβέρνηση αυτή είναι ότι μίκρυνε την Ελλάδα. Η χώρα έχει γίνει μπανανία στα μάτια των ξένων. Έχει καταντήσει παρίας της Ευρώπης με αποκλειστική ευθύνη του κ. Τσίπρα, του κ. Βαρουφάκη και των απίθανων γελωτοποιών που ανέλαβαν τη διαπραγμάτευση. Είναι αδιανόητο μια χώρα να απομονώνεται με τέτοιο τρόπο και ο υπουργός Οικονομικών της να αποβάλλεται από την υπόλοιπη ομάδα. Ο Βαρουφάκης, αν υπήρχε φιλότιμο και ευθιξία, θα είχε παραιτηθεί από τη Ρίγα έπειτα από την εξευτελιστική συμπεριφορά των ξένων σε μια χώρα που πλέον δεν την βλέπουν ως ισότιμο μέλος. Αυτό είναι πράγματι ένα πολύ ντροπιαστικό επίτευγμα της κυβέρνησης. Το Γιούρογκρουπ της Λετονίας θα καταγραφεί ως το πιο ντροπιαστικό για την Ελλάδα. Η εποχή των ψευδαισθήσεων τέλειωσε και για την κυβέρνηση και για τη χώρα. Η επαναφορά της εμπιστοσύνης στις τάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προϋποθέτει θυσίες, όχι όμως και πλήρη υποταγή. Δυστυχώς, η σημερινή κυβέρνηση οδήγησε τα πράγματα έτσι ώστε να αναγκαζόμαστε να πάμε σε υποταγή. Αλλά είπαμε. Το χειρότερο είναι ότι κατάντησαν την Ελλάδα τόσο μικρή. Όσο μικροί είναι και στο μυαλό τους.antinews